Ryzyko Kredytowe – Blog

W roku 2005 firma D&D początkowo była spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, a od samego początku swojego istnienia zajmowała się produkcją rolet okiennych. W roku 2011 została przekształcona na spółkę akcyjną. Głównymi odbiorcami produkowanych produktów były duże sieci handlowe (w Polsce była to Castorama, Real, Makro) hurtownie oraz klienci indywidualni. Również firma rozprowadzała swoje produkty na rynek europejski i były to m.in. Rosja, Francja, Ukraina. Siedziba firmy znajdowała się w Bielsku-Białej. W tym mieście odbywała się zarówno produkcja jak i dystrybucja produktów. Zatrudnienie sięgało 180 ludzi, a obroty roczne 20 mln. PLN.

Kłopoty firmy rozpoczęły się w roku 2012, kiedy odbiorca ukraiński (największa sieć budowlana w tym kraju- Epicentr), zaczął znacznie opóźniać płatności. Docelowo firma wstrzymała dla nich produkcję i na magazynie firmy pozostał towar w ilości ok. 30.000 rolet, wart ok. 120.000 EUR. Produkt nie nadawał się do sprzedaży w Polsce czy nawet w innych krajach Europy, ponieważ był logowany logiem firmy ukraińskiej. Ponadto standardy rolet odbiegały w znacznym stopniu od realiów w Europie.

Kolejnym dużym problemem firmy D&D stała się Castorama będąca największym odbiorcą firmy. Sieć sklepów zaplanowała sobie, że w roku 2012 dokonają wymiany kolekcji we wszystkich swoich sklepach (na rok 2012, było ich 45). Firma z Bielska-Białej, postanowiła zrealizować proces odbioru wymienianej kolekcji w Castoramie, niestety cała ta sprawa zakończyła się niezgodnie z ustaleniami. Castorama wszystkie swoje nowości zamówiła w nowej firmie produkcyjnej, a tym samym na magazyn firmy D&D wrócił towar w ilości: 20.000 sztuk o wartości: 240.000 PLN. Ponadto przedsiębiorstwo z Bielska-Białej importowało wybrane przez menagerów Castoramy towary tj. wycieraczki, karnisze, rolety bambusowe prosto z Indii bezpośrednio tylko dla nich. Po sytuacji z wymianą kolekcji, również zamówione z Indii dla Castoramy produkty zostały z dnia na dzień nieodebrane. Był to drugi cios dla firmy, ponieważ kolejny towar, zamówiony na życzenie klienta pozostał na magazynie. Towar importowany z Indii co gorsza był przedpłacony, dlatego przedsiębiorstwo wiedziało, że to ich kolejne zamrożone pieniądze.

Firma D&D pozwała w 2012 roku Castorame, Real i Makro o bezprawnie pobierane opłaty marketingowej, półkowe, które nie wynikały z umowy o współpracę. Przez kilka lat były to wysokie kwoty, które firma postanowiła ponosić, ze względu na dobrze rozwijającą się współpracę. Po całej sytuacji i świadomości wysokości tych kwot, które opiewały w sumie na 1.700.000 PLN, postanowili uruchomić procesy sądowe, by odzyskać utracone pieniądze z towarów, będących na magazynie. Procesy jak się ostatecznie okazało trwały bardzo długo i niestety firma nie uzyskała 100 % wartości utraconych pieniędzy, tylko była to wartość ok. 70 %.

Firma w momencie kolejnego strzału w kolano związanego z Castoramą, wiedziała że grozi jej upadłość. By ratować firmę postanowili dokonać pierwszych ciąć kosztów, jednak w rzeczywistości okazało się to niewystarczające. Dnia 30 stycznia 2013 roku spółka D&D ogłosiła upadłość, najpierw z możliwością zawarcia układu, jednak po 6 miesięcznych negocjacjach z wierzycielami, trzeba było zmienić wniosek na upadłość likwidacyjną. Pod rządami Syndyka upadłości zaczęła się wyprzedaż bardzo dużych stanów magazynowych firmy D&D oraz parku maszynowego firmy, co pozwoliło na utrzymanie się spółki w stanie upadłości likwidacyjnej. Sam proces wyprzedaży trwał 2 lata.

W 2017 r. uprawomocniły się korzystne dla spółki wyroki sądu przeciwko nieuczciwym konkurencją, co pozwoliło na całkowitą spłatę zadłużenia publiczno-prawnego, pracowników oraz wierzycieli wraz z odsetkami.  W 2018 r. syndyk złożył wniosek do sądu o zakończenie upadłości, tym samym stary zarząd mógł wrócić do firmy a spółka mogła na nowo pracować. Ostatecznie tego nie robią, docelowo pozostanie ona zamknięta.